W obserwatorium na Lubomirze
Odbudowane po latach Obserwatorium Astronomiczne na Lubomirze zwiedzili uczniowie klasy 1 Technikum Architektury Krajobrazu z Zespołu Szkół im. Andrzeja Średniawskiego. Uczniowie mieli okazję zobaczyć nowoczesne obserwatorium, poznać historię placówki, a następnie kontemplować wrażenia przy ognisku w najpiękniejszej części Beskidu Myślenickiego. Na wycieczkę wybrali się pod opieką wychowawczyni Agnieszki Jakubowskiej i dyrektora Jerzego Cachla. Na miejscu nie tylko mogli obejrzeć nowoczesne instrumenty obserwacji nieba, ale dowiedzieli się, jak przebiegały niezwykłe losy obserwatorium na Lubomirze, wsławionego w historii odkryciem dwóch komet: Lucjana Orkisza 3 kwietnia 1925 roku - C/1925G1 oraz komety Kaho -Kozik -Lis (C/1936) w dniu 17 lipca 1936 roku. Smaku temu ostatniemu odkryciu dodaje fakt, że Władysław Lis nie był astronomem. Był to mieszkaniec Węglówki, dozorca w obserwatorium, który interesował się pracami naukowców. W skomplikowanych wówczas warunkach komunikacyjnych dotarł aż do poczty w Kasinie na piechotę, by zameldować o zaobserwowanym odkryciu. W tym samym czasie pojawienie się komety zgłosili dwaj naukowcy: Rosjanin i Japończyk, dlatego kometa nosi trzy imiona, w tym imię mieszkańca Węglówki.

Początki obserwatorium na Lubomirze wiążą się z okresem po I wojnie światowej, kiedy to teren pod placówkę naukową przekazał książę Kazimierz Lubomirski (stąd właśnie szczyt góry nosi imię darczyńcy). Obserwatorium powstało w 1922 roku, a jego inicjatorem jego powstania był profesor Tadeusz Banachiewicz - znany matematyk, astronom, geodeta oraz pionier polskiej radioastronomii. Pierwsza przez Stacja Astronomiczna na Lubomirze istniała do 15 września 1944 roku. Wtedy to drewniane zabudowania należące do Uniwersytetu Jagiellońskiego zostały spalone przez hitlerowców.

Renesans placówki to efekt uporczywych, wieloletnich starań wójta Wiśniowej Juliana Murzyna. W ich efekcie 6 października 2007 roku otwarto na szczycie góry Lubomir (904 m n.p.m) nowo wybudowane obserwatorium. Obecnie jest budynek z dwiema ruchomymi kopułami o średnicy 5 i 3 metrów, z których jedna jest już wyposażona w teleskop. Projekt odbudowy obserwatorium został sfinansowany z Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego, Budżetu Państwa oraz ze środków własnych Gminy Wiśniowa. Obserwatorium Astronomiczne na Lubomirze współpracuje z Polskim Towarzystwem Miłośników Astronomii w Krakowie w zakresie badań naukowych oraz popularyzacji wiedzy astronomicznej, Katedrą Astronomii Akademii Pedagogicznej w Krakowie, Uniwersytetem Jagiellońskim w Krakowie, Międzynarodowym Centrum Astronomii w Toruniu oraz Uniwersytetem im. Mikołaja Kopernika w Toruniu.

Obecnie poniżej szczytu powstaje również schronisko turystyczne.

Po zwiedzeniu i wysłuchaniu historii obserwatorium w jego pobliżu klasa 1 TA rozpaliła ognisko, a następnie wróciła czerwonym szlakiem do autobusu czekającego na wycieczkę u podnóża góry Lubomir.

AJ